روحانیت در سینما
در گروهی که روحانیت شخصیت فرعی فیلم هستند می‌توان به حضور افشین هاشمی در «خیلی دور، خیلی نزدیك»، محمدرضا گلزار در «توفیق اجباری»، فخرالدین صدیق‌شریف در «اخراجی‌ها»، هدایت هاشمی در «لطفا مزاحم نشوید»، حامد بهداد در «كیمیا و خاك»، پارسا پیروزفر در «وقت چیدن گردوها»، فرهاد اصلانی در «یه حبه قند»، محمدرضا شریفی‌نیا در «صندلی خالی»، پژمان بازغی در «روز ملاقات»، محمود پاك‌نیت در «پنجشنبه آخر ماه» و حسین محجوب در فیلم سینمایی «او» اشاره کرد. در این فیلم‌ها طلبه و روحانی موضوع اصلی فیلم نیستند بلکه دارای شخصیت یا داستانی فرعی هستند که در خدمت موضوع محوری فیلم قرار می‌گیرد.
در گروه دیگر که روحانیت موضوع اصلی فیلم قرار گرفته است داستان، و شخصت های فیلم همگی در خدمت پرداخت موضوع محوری فیلم یعنی روحانیت هستند. البته در این گروه طلبه و روحانی یا به عنوان شخصیت اصلی فیلم معرفی شده و یا لباس روحانیت موضوع اصلی فیلم قرار گرفته است. در فیلم‌های «زیر نور ماه» و «طلا و مس» طلبه و روحانی، شخصیت اصلی فیلم هستند. زیر نور ماه در مورد طلبه جوانی است که دغدغه وظیفه دارد و شک می‌کند در اینکه آیا وظیفه او در حال حاضر پوشید لباس روحانیت است یا خیر. در طلا و مس هم روحانی جوانی شخصیت اصلی فیلم است و به دنبال کست علم اخلاق مهاجرت کرده است. به دنبال بیماری همسر اداره زندگی برایش سخت می‌شود و این امر او را در مسیر دیگری قرار می‌دهد. لباس روحانیت در فیلم مارمولک ساخته کمال تبریزی موضوع اصلی فیلم است. دزدی با نام رضا مارمومک دستگیر می‌شود. او پس از حادثه‌ای روانه بیمارستان می‌گردد و در آنجا با یک روحانی ملاقات می‌کند. رضا با دزدیدن لباس روحانی اقدام به فرار می‌کند. پوشیدن لباس روحانیت و برخورد مردم با این لباس او را ملزم به کارهایی می‌کند که رضا مجبور است به آنها تن دهد. همین الزامات ظاهری به سبب پوشیدن لباس روحانیت باعث تغییر در شخصیت رضا می‌شود.
هرچند پس از انقلاب اسلامی با ورود مضامین انسانی، دینی و اخلاقی به سینما شاهد حضور روحانیت در فیلم‌های سینمایی هستیم اما همانطور که در سطور بالا اشاره شد تنها سه فیلم با محوریت موضوع روحانیت در این سینما ساخته شده است. در دیگر فیلم‌ها حضور روحانی به عنوان شخصیت فرعی که غالبا رفتاری کلیشه‌ای دارد گاها آزار دهنده است. حضور روحانیت به عنوان مشاور، فیلم نامه نویس، تحلیل‌گر و حتی کارگردان در سینمای ایران شاید بتواند به ارائه تصویری واقعی و ملموس از این قشر در فیلم‌های سینمایی منجر شود.
در گروه دیگر که روحانیت موضوع اصلی فیلم قرار گرفته است داستان، و شخصت های فیلم همگی در خدمت پرداخت موضوع محوری فیلم یعنی روحانیت هستند. البته در این گروه طلبه و روحانی یا به عنوان شخصیت اصلی فیلم معرفی شده و یا لباس روحانیت موضوع اصلی فیلم قرار گرفته است. در فیلم‌های «زیر نور ماه» و «طلا و مس» طلبه و روحانی، شخصیت اصلی فیلم هستند. زیر نور ماه در مورد طلبه جوانی است که دغدغه وظیفه دارد و شک می‌کند در اینکه آیا وظیفه او در حال حاضر پوشید لباس روحانیت است یا خیر. در طلا و مس هم روحانی جوانی شخصیت اصلی فیلم است و به دنبال کست علم اخلاق مهاجرت کرده است. به دنبال بیماری همسر اداره زندگی برایش سخت می‌شود و این امر او را در مسیر دیگری قرار می‌دهد. لباس روحانیت در فیلم مارمولک ساخته کمال تبریزی موضوع اصلی فیلم است. دزدی با نام رضا مارمومک دستگیر می‌شود. او پس از حادثه‌ای روانه بیمارستان می‌گردد و در آنجا با یک روحانی ملاقات می‌کند. رضا با دزدیدن لباس روحانی اقدام به فرار می‌کند. پوشیدن لباس روحانیت و برخورد مردم با این لباس او را ملزم به کارهایی می‌کند که رضا مجبور است به آنها تن دهد. همین الزامات ظاهری به سبب پوشیدن لباس روحانیت باعث تغییر در شخصیت رضا می‌شود.
هرچند پس از انقلاب اسلامی با ورود مضامین انسانی، دینی و اخلاقی به سینما شاهد حضور روحانیت در فیلم‌های سینمایی هستیم اما همانطور که در سطور بالا اشاره شد تنها سه فیلم با محوریت موضوع روحانیت در این سینما ساخته شده است. در دیگر فیلم‌ها حضور روحانی به عنوان شخصیت فرعی که غالبا رفتاری کلیشه‌ای دارد گاها آزار دهنده است. حضور روحانیت به عنوان مشاور، فیلم نامه نویس، تحلیل‌گر و حتی کارگردان در سینمای ایران شاید بتواند به ارائه تصویری واقعی و ملموس از این قشر در فیلم‌های سینمایی منجر شود.
+ نوشته شده در دوشنبه ۵ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 0:51 توسط هیات تحریریه.
|
این وبلاگ با هدف افزایش دانش رسانه ای و پرورش تحلیل گران رسانه به بیان اخبار و مطالب کارگاه تحلیل رسانه می پردازد. گفتنی است این کارگاه یکی از کارگاه های تشکیل شده در کانون هنر و اندیشه مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما است.